RIDDERKERK @ WWW.VRIJZINNIG.NET
IRENEKERK @ INTERNET
De Irenekerk is een protestantse kerk temidden van veel
andere protestantse kerken in Ridderkerk. Het bijzondere
van de Irenekerk is, dat het een kerk is die voor heel
Ridderkerk en omstreken functioneert. De Irenekerk wil een
open, ruimdenkende, tolerante en niet-dogmatische kerk
zijn die ruimte biedt aan een grote verscheidenheid van
persoonlijke geloofsopvattingen, binnen de gezamenlijke
beleving in de zondagse erediensten. Eigenlijk is het woord
"protestants" te beperkt, mede ook gezien de samenwerking
die er is met de St. Jorisparochie.
De Irenekerk wil niet alleen aandacht schenken aan religieuze
zaken, maar evenzeer openstaan voor het vele goede daar
buiten, zoals de producten van cultuur en wetenschap.
Er is veel aandacht voor de relatie tussen geloof en
samenleving en er is ruimte voor theologische twijfels
en nieuwe religieuze ervaringen en inzichten. Men voelt zich
verwant aan het bijbels humanisme, zoals dat b.v. door de
naam Erasmus gesymboliseerd wordt.
Velen voelen zich om die redenen, zoals ruimte en openheid,
bij ons thuis. De verschillen in geloofsopvatting en -beleving
kunnen tot verrassende ontmoetingen leiden. Het gaat daarbij
altijd om mensen als kinderen van God.
Buiten de mogelijkheid van deelname aan een gespreksgroep,
is er op de eerste zondag van de maand gelegenheid elkaar
te ontmoeten tijdens de koffie na de kerkdienst.
De kerkdiensten op zondagmorgen beginnen om 10.00 uur.
De Irenekerk is te vinden op het adres Electropark 17-19.
De postadressen zijn op de voorgaande pagina te vinden.
De Stichting Kerkgebouw Deelgemeente Ridderkerk
(die voorheen "Vereniging van Vrijzinnige Hervormden
Bolnes/Slikkerveer" heette) is eigenaar van het Kerkgebouw:
Irenekerk Electropark 17 -19.
Aantal leden en betrokkenen Irenekerk: circa 200.
Verleden
Omdat een aantal lidmaten van de hervormde kerk het
niet eens was met de gereformeerde bondsprediking in
Bolnes, besloot men in 1918 tot oprichting van een afdeling
van de Nederlandse Protestanten Bond.
De oprichtingsvergadering vond plaats op 17 november 1918.
De eerste tijd werd één keer per drie weken een kerkdienst
gehouden, die geleid werd door diverse vrijzinnige predikanten.
Later wijzigde dit in één keer per veertien dagen.
Deze diensten vonden plaats in het gebouw 'Volksbelang' te
Bolnes. In 1932 werd tijdens een vergadering de wenselijkheid
uitgesproken de afdeling om te zetten in een Vereniging van
Vrijzinnige Hervormden. Op 6 juni 1932 kon de afdeling Bolnes
en Omstreken worden opgericht. De diensten vonden nu
wekelijks plaats. Omdat er steeds meer leden uit Slikkerveer
en Ridderkerk kwamen, werd één keer per veertien dagen de
dienst in Slikkerveer gehouden in een bovenzaaltje van een
kantine van een scheepswerf. Al in de oorlogsjaren kwam de
gedachte op om een eigen kerkgebouw te realiseren. Plannen,
tekeningen en berekeningen werden gemaakt, maar het bleek
financieel onhaalbaar. Aan het eind van de veertiger jaren
kwam één van de bestuursleden, zelf architect, met een nieuw
plan. Een stuk grond in het Electropark werd gratis aangeboden.
Met dubbeltjes en kwartjes en een obligatielening lukte het de
bouw van de kerk tot stand te brengen.
Op zondag 18 november 1951 werd in een feestelijke kerkdienst
de Irenekerk in gebruik genomen. Daar het bestuur van de
vereniging geen bevoegdheid had voor bediening van de
sacramenten, ging men voor doop, huwelijk, belijdenis en
avondmaal naar Dordrecht. Toen het kerkordelijk mogelijk werd
een noodvoorziening te treffen, voor die lidmaten die behoefte
hadden aan een andere modaliteit van prediking en catechese,
dan plaatselijk werd aangeboden, werd deze door het bestuur
aangevraagd en verkregen.
Deze voorziening gold van 1958 tot 1965. Daarna konden de
sacramenten in de Irenekerk normaal worden bediend. Er kwam
een eigen predikant, bijgestaan door een commissie die als
kerkenraad fungeerde, benoemd door de provinciale
kerkvergadering van ZuidHoIland (p.k.v.). In 1964 aanvaardde
de Synode definitief het voorstel van de Commissie voor
kerkordelijke aangelegenheden om, indien in een gemeente
bijzondere overwegingen van pastorale aard daartoe aanleiding
gaven, een buitengewone wijkgemeente in wording te vormen.
Daar de Centrale kerkenraad van Ridderkerk besloten
had niet over te gaan tot aanvaarding en erkenning van de
buitengewone wijkgemeente in wording, werd de Irenekerk met
ingang van 1-1-1965 automatisch 'Buitengewone Wijkgemeente'
d.w.z. met alle rechten en plichten van een gewone wijkgemeente,
maar niet geografisch gebonden. In 1979 werd de Irenekerk een
deelgemeente, dus nog steeds geheel onafhankelijk van de
Centrale kerkenraad maar wel met de status van een volwaardige
Hervormde Gemeente. In de loop van de jaren bleek, dat het
bestaan van de Irenekerk en de wijze waarop van daaruit werd
gewerkt, velen aanspraken. Het aantal leden dat de Irenekerk
ging bezoeken, was erg gemeleerd. Veel van deze nieuwe
kerkgangers waren onbekend met het feit, dat het ontstaan
van de Irenekerk het werk was geweest van de VVH. Ze voelden
geen behoefte lid te worden van de Vereniging van Vrijzinnige
Hervormden en betaalden uitsluitend hun kerkelijke bijdrage aan
de kerkvoogdij van de Irenekerk. Het ledental van de Vereniging
werd elk jaar minder door overlijden en als gevolg daarvan ook
de inkomsten. Gezien deze ontwikkeling kwam het bestuur tot
de conclusie, dat het niet langer verantwoord was deze gang
van zaken te continueren. Er moest gezocht worden naar een
andere vorm van organisatie.
De gedachten gingen uit naar omzetting van de Vereniging in
een Stichting. De Stichting zou de eigendommen van de
Vereniging (kerkgebouw, grond, interieur) verkrijgen en een ander
huurcontract met de kerkvoogdij sluiten. In de ledenvergadering
van 14 december 1981 werd besloten de Vereniging om te zetten
in een Stichting, te weten Stichting Kerkgebouw Deelgemeente,
waarvan de oprichtingsakte in januari 1983 werd gepasseerd.
Deze Stichting is een aangesloten College van de Provinciale
Vereniging van Vrijzinnige Hervormden in Zuid-Holland.
Heden
De Irenekerk staat in de wijde omgeving bekend als een
vrijzinnige gemeente, alhoewel het zich niet nadrukkelijk
als zodanig profileert al zijn er zeker vrijzinnige kenmerken.
De Irenekerk is als gemeente zelf (nog) geen aangesloten
college bij de provinciale vereniging, die inmiddels (in 2004)
haar naam wijzigde in Provinciale Vereniging van Vrijzinnige
Protestanten. De helaas vorig jaar (2003) kort na zijn
bevestiging overleden predikant F. Stoel zou naar verwachting
de vrijzinnige signatuur van de gemeente meer hebben benadrukt.
Een van de vrijzinnige leden van de Irenekerk is Wim van der
Wenden, jarenlang bestuurslid van de provinciale vereniging
en nog altijd werkzaam voor het bestuur als o.a. webmaster.
Hij was bij de Irenekerk onder meer kerkvoogd en organist en al
vanaf 1959 lid. Hij vertegenwoordigt zijn gemeente ook in de
stuurgroep van de interkerkelijke gespreksgroepen in Ridderkerk.
Hij kent de gemeente dus goed van binnen uit. In een interview
dat hij eens gaf, verwoordde hij wat voor hem vrijzinnigheid
betekent. 'Dat ik mij daarin thuis voel. Dat komt omdat vrijzinnigen
bereid zijn hun oude geloofssysteem in twijfel te trekken en het
te heroverwegen en het niet in beton te gieten, noch te pogen
nieuwe ervaringen bij voorbaat te wantrouwen, omdat ze niet
netjes in het oude beeld van de werkelijkheid passen.
Zo nodig geven ze het vertrouwen dat zij in het verleden
stelden op om te voorkomen dat de toekomst er net zo als
het verleden zal uitzien. Ze zijn daarbij bereid hun denken
te hervormen, zodat ze mensen met een nieuwe mentaliteit
worden (naar Rom. 12:2).
Toekomst
Ik ben overtuigd van de noodzakelijkheid van het bestaan
van de VVH/VVP. Hetgeen niet wegneemt, dat de leden
van deze organisatie zowel als los zand of als een kruiwagen
vol kikkers, dan wel als en samenhangende groep zijn te
zien. Het samenhangende is vaak ondefinieerbaar aanwezig.
In vrijwel alle bijeenkomsten is er iets van zich bij elkaar thuis
voelen, waardoor de eenheid als kinderen van één Vader ook
inderdaad beleefd wordt. Ik hoop dat de gemeente van de
Irenekerk ook in de toekomst open blijft staan voor vernieuwing
van geloven en niet krampachtig blijft vasthouden aan oude
opvattingen. De tijd zal het leren. Ik waag me vooralsnog niet
aan een voorspelling.
Bovenstaande tekst werd geschreven door mevrouw WC.]. Pas, en
aangevuld met informatie van de heer W van der Wenden, beiden
oudbestuurslidvan de VVP-ZH.
|
 |
|
Activiteiten op plaats
